خوبه!!! دیگه مثل قبل دلتنگ نمی شم. نه!! این جمله درست نیست. دیگه به دلتنگ شدن هم عادت کردم. آدمیزاد چه زود عادت می کنه. چه زود همه چیز براش عادی میشه. آدمها... محیط... اختلافها...  ندیدنها... نبودنها .... همه براش عادی می شه.انقدر عادی که گاهی حتی حسشون نمی کنه.نمی بینشون.

دیگه از خودم مطمئن شدم که می تونم. می تونم تحمل کنم . می تونم به روی خودم نیارم. می تونم دلتنگیهام رو بذارم یه گوشه قلبم و بگم حالا سر فرصت می ری سراغش. شاید این تحمل به خاطر وجود تو باشه!!! از من پرسیدی ۱۰۰۰ کیلومتر با ۹۰۰۰۰ کیلومتر خیلی فرق می کنه؟؟؟ بعضی موقعها ۱۰ کیلومتر هم با ۱۰۰۰ کیلومتر فرقی نداره. مهم اینه که هنوز وقتی برمی گردی غریب نباشی. غریب بودن تو دیار خود آدم خیلییییی غم انگیزه.

*** راستی عادی شدن با فراموش کردن زمین تا آسمون فرق داره ها!!!

*** می گن تلقین درمانی خیلی موثره!!!!

*** حداقل ترسم ریخته!!! یه جور اعتماد به نفس!!!

*** مطمئن نیستم با رفتنت هنوز انقدر قوی بمونم!!!

/ 0 نظر / 4 بازدید