و با دل گرفته لبخندی زد...

«ارزش گل تو به قدر عمری است که به پاش صرف کرده ای ....

آدم ها اين حقيقت را فراموش کرده اند اما تو نبايد فراموشش کنی . تو تا زنده ای نسبت به آنی که اهلی کرده ای مسئولی.تو مسئول گلت هستی... 

چيزی که مهم با چشم سر ديده نمی شه ...»

اونايی که دوستون دارم...يه وقت يادتون نره ها؟مواظب هم باشيد.می ترسم حتی شما هم يادتون بره...با شما دو تا هستم...خواهش می کنم...

  
نویسنده : م____________ا (خوب و بد درهم ِ ) ; ساعت ۱:٥٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٧ تیر ،۱۳۸٤